|
“Als we hem nou eens tegen de raamkant zetten,” zei Lotte op een zondagmiddag eind september, met haar handen op de leuning van de bank. Ik zat erop, met de krant, en had geen idee dat die ene zin ons de rest van de herfst bezig zou houden. Onze woonkamer in Heesch stond al acht jaar precies hetzelfde. Bank tegen de lange wand, tv in de hoek bij het raam, en elke middag die laagstaande zon pal op het scherm. Omdraaien is makkelijker gezegd dan gedaanWe hebben de bank die middag gewoon omgedraaid, met z’n tweeën en een hoop gesteun. Het zag er meteen beter uit. Vanaf de bank kijk je nu naar de lange wand en loop je niet meer met je boodschappen langs het scherm. Lotte had al een tekening van een tv-wand gemaakt, met een zwevend meubel eronder en planken voor de boeken die nu in dozen op zolder staan. Alleen: er zat op die lange wand helemaal niks. Geen stopcontact, geen antenneaansluiting, geen netwerkkabel. Alles kwam uit die ene hoek bij het raam, waar de kabel van de provider de muur in gaat. De eerste week hebben we geleefd met een verlengsnoer langs de plint en een platte netwerkkabel onder het vloerkleed door. Onze dochter is er twee keer over gestruikeld, en de kat heeft er een middag lang op liggen kauwen. Kabelgoot of de muur inIk had eerst het idee om een kabelgoot langs de plint te plakken en die in de muurkleur te verven. Lotte vond dat zonde van het hele plan. Een tv-wand is juist mooi als je er niets van ziet, zei ze, geen snoeren die onder het meubel uit hangen. We kwamen er samen niet uit, dus heb ik een elektricien Heesch gevraagd om eens te komen kijken wat er mogelijk was in onze muur. Hij klopte op de wand, keek in de meterkast en vroeg waar het meubel precies zou komen en hoe hoog het scherm moest hangen. Daarna legde hij uit dat het het netst is om de kabels in de wand weg te werken, met lege buizen waar de bedrading doorheen gaat. Dan kun je later ook nog iets bijtrekken, als je bijvoorbeeld een andere ontvanger of een soundbar wilt aansluiten. Achter het scherm komt een dubbel stopcontact, onder het meubel een paar extra voor de apparaten, en een netwerkaansluiting die via de wand doorloopt naar de hoek waar de router staat. Die oude hoek bij het raam is opgeruimd: daar zit nu alleen nog een gewoon stopcontact voor de leeslamp. Een dag stof, en dan rustHet sleuven in de muur gaf een dag stof, dat zal ik niet ontkennen. We hadden de bank onder plastic, de boekendozen in de gang, en ik heb die middag met de kinderen bij De Pas een kop chocolademelk gedronken om even uit de herrie te zijn. Toen we terugkwamen, waren de sleuven al dicht gezet en zaten de dozen in de wand. Na het stucen en schilderen konden we pas zien hoe het werd. De elektricien Heesch had nog één tip die we zelf nooit hadden bedacht: hang het stopcontact achter de tv iets hoger dan de onderkant van het scherm, dan zie je de stekkers vanaf de bank nooit. Een kleinigheid, maar het maakt het verschil tussen een rommelige muur en een rustige. Inmiddels hangt de tv op de lange wand en staan de boeken eindelijk weer in de kast. Als ik ’s avonds op de bank zit, met in de verte het zachte geruis van de A59, spiegelt er geen lantaarnpaal meer in het scherm. De zon die vroeger elke middag het beeld wegspoelde, schijnt nu gewoon in mijn nek. |
Tags:
- Bedrijven






